این سبک که تا آخر دورۀ زندیان ادامه می یابد دارای خصایص زیر است :

   گوینده از مطالب و مضامین پیش پا افتاده معنایی بکر بر می گزیند و آن را بیان می دارد: مانند : اظهار عجز پیش فرومایه سفلگی است . که شاعر سبک هندی گفته است ، اشک کباب موجب طغیان آتش است .

   پاره ای از نکات دقیق و معانی باریک با الفاظی شیوا و زیبا بیان می گردد که در سبک های دیگر نوع آن دیده نمی شود مانند :

   ریشۀ نخل کهن سال از جوان افزونتراست    بیشتر دلبستگی باشد به دنیا پیر را

   صائب تبریزی و کلیم کاشانی از مشهورترین سرایندگان این سبک اند .