موسیقی دان یکی از آثار ادبی یا جدید و یا موضوع یک رمان و یا ماجرائی را انتخاب می کند و نویسنده  باید طوری بنویسد که با موزیک جور درآید تا کلمات نمایش درست باریتم و آهنگ های مختلف جور درآید ، نوشتن یک اپرا و مدتی که برای آن لازم است بسته به استعداد و علاقه و وضعیت اپرا نویس از چند ماه ماه گرفته تا چند سال ممکن است به طول انجامد .

   بعد از آن که اپرا حاضر شد ، کارهای اپرا تقسیم می شود از یک طرف خوانندگانی که رل قهرمانان را نمایش را بازی می کنند و به اصطلاح ستارۀ نمایش هستند ( و هر کدام برای آموختن فن آواز اپرا و نمایشات آن اقلا ً 6 و یا 8 سال کار کرده اند) با یک پیانیست بخصوص شروع به از بر کردن موضوع نمایش یعنی آهنگ ها و مکالمات مختلف می کنند .

   از طرف دیگر خوانندگانی که رل اشخاص مختلف دیگر مثلا ً سربازان و مدعوین و یا هردسته مختلف دیگر را تشکیل می دهند ، شروع به تمرین آوازهای دسته جمعی که (کر) می گویند می شوند .

   ازطرف دیگر نیز ارکستر اپرا که اغلب عدۀ نوازندگان آن بسیار زیاد است مشغول تمرین موزیک اپرا می شود .

   خیاط ها و دکور سازها به نوبت خود قیافه های مختلف و صحنه های لازمه را حاضر می کنند.

   بعد از این که (سولیست ها) یعنی ستارگان نمایش ، قسمت های خود را آموختند و «کر» نیز آماده شد، اثررا به روی صحنه می آورند و به اصطلاح فرانسویان « سوار می کنند » و خود فرانسویان اقرا می کنند که سوار کردن یک اپرا از سوار کردن یک ماشین پرپیچ و مهره سخت تر است .

   اولین تمرین های بازی و آواز به همراهی پیانو و بدون نور افکن و لباس انجام   می گیرد ولی به تدریج وقتی که همۀ بازیکنان آهنگ های مربوط به خود را یعنی بهتر بگوئیم مکالملت خود را به خوبی با بازی توأم ساختند، آن وقت نوبت ارکستر میرسد و نیز لباس و دکور ها علاوه می شود و بالاخره قبل از نمایش یک و یا دوتمرین عمومی انجام می گیرد و همه این کارها دست کم سه یا چهار ماه وقت لازم دارد .

   البته همۀ این ها زحمات برای او جدید است و چنانچه همین اپرا در سال های بعد نمایش داده شود زحماتش کمتر است ولی با همۀ این خوانندگان محترم از همین مختصر پی به اهمیت اپرا برده و اقرار خواهند کرد که تمام این کارهای مشکل و مفضل ، هم کارکنان مبرز و هم بودجۀ سنگینی لازم دارد .

   در اکثر ممالک جهان بودجۀ اپراها را دولت و شهرداری می پردازد و تا جائی که اطلاع داریم بودجه اپراهای معروف فرانسه و آلمان و امریکا همه سالهبه چند میلیون پول رائج آن ممالک می رسد و با وجود این که اغلب مشتریان اپراها آبونمان سالیانه دارند و اصلا ً اغلب اشراف و اغنیاء لژهای مخصوصی را برای یک یا چند سال کرایه می کنند و بدین طریق می توان گفت که هرشب سالون بزرگ اپراهای معروف پر از تماشاچی است ولی با وجود این عایدات اپراها اغلب کفاف خرج آن ها را نمی کند و دولت همیشه کسر بودجه آن ها را تأمین می کند و شکایتی هم ازاین موضوع ندارد چون که می گویند :

   « اپرا مانند موزۀ و کتابخانه جائی است برای توسعه و زنده نگه داشتن صنعت و هنرهای زیبا وما هم انتظار نداریم که موزه و کتابخانه هایمان برای ما عایدی داشته باشند پس چرا از اپرا انتظار عایدات داشته باشیم ؟»