نقاشان ایرانی

آشتیانی

آشتیانی ـ دکتر اسماعیل آشتیانی ، متخلص به شعله در سال 1271 خورشیدی درتهران متولد شد . علوم ایتدائی را درمدرسه ی اسلام و متوسطه را در دارالفنون به اتمام رسانیده و نزد مصورالممالک میر مصور و میرزاحاج آقا نقاش باشی و مرحوم شیخ المشایخ ، نقاشی آموخت و چون نتوانست.آنطور که می خواست در نقاشی پیشرفت کند به مدرسه ی صنایع مستظرفه ی کمال الملک رفته و دوره ی پنج ساله آن را در سه سال گذرانیده وشاگرد اول شد .

          مرحوم کمال الملک ابتدا وی را به معلمی درمدرسه ی صنایع مستظرفه و یکسال بعد به معاونت خویش برگزید و در سال 1311 خورشیدی مرحوم کمال الملک از کارکناره گرفت،آشتیانی به ریاست مدرسه ی متصوب شد وسه سال در این مدت سمت خدمت کرد و پس از این مدت برای مطالعه به اروپا سفر کرد .

از آثار تابلوهای آشتیانی ، یکی تریاکی ها یا قهوه خانه و دیگری حافظ است ، که اکنون در موزه ی شیراز نگهداری می شود .

کمال الملک

محمد غفاری ـ ملقب به کمال الملک ، فرزند میرزا بزرگ غفاری ، در سال 1264 هجری قمری در کاشان متولد شد . وی از بزرگترین استادان و هنرمندان در نقاشی و مؤسس هنرستان نقاشی ایران است .

          کمال الملک ، در رشته های مختلف هنر ، افرادی نظیر ، علی محمد حیدریان ، اسماعیل آشتیانی ، و حسین شیخ را در نقاشی و ابوالحسن صدیقی را در مجسمه سازی و جمشید امینی را در قالی بافی و علی رخسار را در موزائیک سازی تربیت کرد .

          او در سال 1319 درگذشت . کمال الملک درموقع مرگ 93 سال داشت . تابلوهای وی بیشتر در مجلس شورای ملی و کاخ گلستان نگاهداری می شود .مشهورترین اثر وی تابلوی تالار آئینه نام دارد . از تابلوهای دیگر او باید اثر ، فالگیر بغدادی ، زرگر بغدادی ، و تابلوی حوضخانه صاحبقرانیه را نام برد .

حسین بهزاد

مرحوم حسین بهزاد ـ استاد مشهور و بزرگ مینیاتور معاصر متولد سال 1273 خورشیدی است . پدرش نقاش و قلمدان ساز بود و به مرض وبا درگذشت . استاد مینیاتور ، پس از کمال الدین بهزاد هراتی ، بزرگترین استاد مینیاتور بود .

          از آثار معروف بهزاد یکی تابلوی صفی الدین ارموی و دیگری تابلوی رودکی است . وی در سال1347 به رحمت ایزدی پیوست .

صنیع الملک

میرزا ابوالحسن غفاری ، صنیع الملک  ، فرزند میرزا محمد غفاری و از نواده  قاضی عبدالمطلب غفاری کاشانی  ،متولد 1229 هجری قمری است .

          وی بزرگترین نقاش دوره ی قاجاریه است ، که او را رافائل ایران نام نهاده اند . وی اول نقاش باشی و سپس صنیع الملک لقب یافت . صنیع الملک پساز فراگرفتن فن نقاشی در ایران ، در اواسط سلطنت محمدشاه قاجار در سال 1256 هجری به تشویق و مساعدت حسینعلی خان نظام الدوله ، مشیرالملک ، به ایتالیا سفر کرد و چند سال درموزه های فلورانس و رم مشغول نقاشی بود . یکی از آثار وی که از روی یکی از تابلوهای رافائل کشیده شده ، در موزه واتیکان موجود است . این تابلو متعلق به میرزا علی اصغر خان اتابک «امین السلطان» صدراعظم بود . ، که در تالار پارک وی نصب گردیده بود. در جنگی که بین دولتیان باستارخان درگرفت . تابلوی مزبور مورد اصابت گلوله قرار گرفت و سوراخ شد . لیکن تابلو توسط میزرا علی اکبر خان کاشانی ، مزین الدوله تعمیر شد و تا این اواخر در مدرسه کمال الملک به دیوار آویخته بود . نام تابلوی «رافائل ، مادوتای فرلین یو » است و چگونگی وجود آن در واتیکان معلوم نیست . او در سال 1273 هجری قمری صورتهای تالار نظامیه را باتمام رسانیده است ، که دارای 84 تصویر از رجال دربارقاجاریه است ، وصف سلام ناصرالدین شاه را نشان می دهد .

          وی مؤسس اولین مدرسه ی نقاشی درایران است ، و در روزنامه اش دولت علیه ایران ، که اول نامش وقایع اتفاقیه بود ، برای قبول شاگرد اعلان ،کرده است .  او در سال 1283 هجری قمری به مرض سکته وفات یافته است . 

محمد تجویدی

محمد تجویدی  به سال 1303 درتهران متولد شد. پدروی محمد هادی تجویدی استاد نقاشی هنرهای زیبا از شاگردان کمال الملک بود . که خود شاگردانی تربیت کرده است که امروز از اساتید فن نقاشی و مینیاتورند . محمد تجویدی پس از پایان تحصیلات متوسطه در هنرهای زیبا به فراگرفتن نقاشی پرداخت . سپس در کنکور به عنوان استاد انتخاب شد اندکی بعد خود کارگاهی در خارج از محیط هنرهای زیبا ایجاد کرد و شخصا ً به تربیت شاگرد پرداخت .

حسین شیخ

            حسین شیخ استاد به نام نقاشی معاصر بین سالهای 1279 تا1289 خورشیدی متولد شد ، او از شاگردان برجسته ی مرحوم کمال الملک است .شیخ قدیا به اسم حسین احیاء معروف بود و اکنون ریاست هنرستان کمال الملک را بر عهد دارد و آنجا به تعلیم و تربیت شاگرد پرداخت .

صنیع زاده

          شکر الله صنیع زاده ، به سال 12855 خورشیدی ، در اصفهان متولد شد و از سال 1312 خورشیدی ، نزد پدر بزرگ مادریش عبدالحسین صنیع همایون ، نقاش و مینیاتور ساز دوره ی قاجاریه ، شروع به آموختن مینا سازی و مینیاتور سازی نموده است و پایه و ارزش این کار را به قدری ارج بخشیده است ، که کارش در این مدت بی نظیر بوده است .