|
مشاوره -
مدیر یک دقیقه ای
|
|
چهارشنبه ، 13 مرداد 1389 ، 11:45 |
جوانی هوشمند و دور اندیش در جستجوی مدیری شایسته و با کفایتی بود تا با او کار کند و آرزو داشت روزی خود نیز چون او درجایی از یک سازمان مدیریت کند .
این جستجو حتی او را به گوشه و کنار جهان کشانده بود و برای مطالعه و تحقیق مدتی را در شهرهای بزرگ و کوچک گذرانده بود .با سرپرستان و مدیران شرکتهای مختلف صحبت کرده بود . با رؤسای ادارات و سازمانهای دولتی ، با افسران ارتش ، مدیران پروژه های ساختمانی ، رؤسای دانشگاهها ، بانکها و ناظران مؤسسات ، هتلها ، مردان و زنان از پیر و جوان به گفتگو نشسته بود . به هر اداره و مؤسسه ی کوچک و بزرگ ، با نمایشگاه و بدون نمایشگاه ، با سازماندهی و سیستم ساده و یا پیچیده و تجملی سر کشیده بود .
در این جستجو کم کم با حقیقت طیف مدیریت مردم به مردم آشنا می شد . ولی از آنچه می دید ، هرگز احساس رضایت نمی کرد.
با مدیران متکبری که به نظر می رسید که سازمانشان موفق و افراد و کارکنانشان ناموفق و ناراضی هستند ملاقات کرد . بعضی از مدیران و مسئولان این سازمانها تصور می کردند مدیران خوبی هستند ، در حالی که نظر کارکنانشان غیر از این بود .
هرگاه جوان به دفتر چنین مدیران خود رایی می رفت تا از آنها درباره ی چگونگی مدیریتشان بپرسد ،جوابهایی می شنید که تنها اندکی با هم تفاوت داشتند . به او می گفتند :« من مدیر سخت گیر و مستبدی هستم ،به مادیات فکر می کنم ؛ به موقعیت بالای خود فکر می کنم ،هدف من سود سازمان است ؛واقع گرا هستم با کسی مدارا نمی کنم. »
درلحن گفتار آنان تکبر و غروری حس می شدو علاقه شان مطلقا به نتایج بود .
او همچنین سرپرستان و مدیران خوش رفتار و آسان گیر را ملاقات کرده بود که گویی افرادشان موفق و راضی بودند، اما سازمانشان ناموفق .
درآن مؤسسات ، بیشتر افراد ارشد و مسئولان عقیده داشتند با مدیران خوبی کار می کنند در حالی که مدیران تردید داشتند که روش آنها بدون نقص باشد .هنگامی که مد با چنین مدیرانی به گفتگو نشست و درباره ی مدیریتشان جویا شد ، جوابهایی همانند شنید : « من یک مدیر آزاده هستم ؛مدیری مشارکت کننده ،همراه ؛ حامی کادر با انصاف و انسان دوستم . »
در لحن آنان نیز غرور خاص خودشان حس می شد و علاقه شان صرفا به افراد و کادر بود. از این تحقیق نومید و دلخور بود .
اساسا به نظر می رسید مدیران دو گروه اند :گروهی فقط به دستاوردها و سود سازمان علاقه مند بودند و توجه نشان می دادند و گروه دیگر فقط به فکر کارکنان و افراد سازمان بودند. سرپرستان و مدیرانی که به نتیج سود مؤسسه فکر می کردند ، گروه مستبد و بی گذشت و آنان که به افراد دل بسته بودند گروه آزاده و انسان دوست نام داشتند . جوان به این نتیجه رسید که هیچ یکی از مدیران این گروه مدیری کامل نیستند ، بلکه تنها نیمه مدیرند .
گرچه از این جستجو خسته و مایوس شده بود و فکر می کرد باید هرچه زودتر از این روش تحقیق و تلاش بی نتیجه دست بردارد ، ولی به هر حال ، شرایط مدیر شایسته و با کفایت را دریافته بود .به نظر او یک مدیر لایق و موفق آن طور مدیریتی می کرد که هم سازمان از افراد و کارکنان بهره مند شود و هم از افراد سازمان .
البته هنگام جستجوی مدیر واقعی و مؤثر ، به افراد با تجریه ای برخورده بود ولی آنها رموز کارخود را با او در میان نگذاشته بودند .کم کم نگران آن بود که شاید هرگز نتواند به آنچه برای مدیریت مؤثر نیاز است دست یابد .
پس از چندی اخبار جالبی درباره ی مدیر یکی از قسمتهای شرکت های بزرگی در شهری نزدیک به شهر خود شنید . می گفتند افراد و کادر با علاقه مندی تمام با او کار می کنند و به نتایج بزرگی رسیده اند و همگی از کار با هم لذت می برند .
مرد مشتاق شد حقیقت این گفته های را بداند ؛ اما نمی دانست آیا این شخص راز مدیریت خودرا در اختیار او می گذارد یا مانند سایرین امتناع خواهد کرد .
سرانجام با تردید به منشی آن مدیر تلفن کرد تا برای ملاقات با او وقت بگیرد . منشی بی درنگ تلفن را به اتاق مدیر وصل کرد . مرد پس از تعارف و معرفی خود در خواست وقت ملاقات کرد . مدیر با لحن دوستانه گفت:
تو بگو چه وقت پیش من می آیی . من در این هفته به جز صبح چهارشنبه هر روز می توانم با تو گفتگو کنم .
جوان در دل خندید و با خود فکر کرد چه آدم عجیبی ، مگر یک مدیر می تواند آن همه وقت داشته باشد ؟به هر حال ، مجذوب لحن مدیر شده بود و تصمیم گرفت حتما به دیدن او برود .
|
|
آخرین بروزرسانی ( پنجشنبه ، 14 مرداد 1389 ، 05:04 )
|
علوم و فنون
فرهنگ و هنر
تاریخ و جغرافیا
تحلیل و تفسیر
دین و احکام
بهداشت و سلامت
آموزشی
اجتماعی
اقتصادی
فلسفه
مشاوره
دانستنی ها
