سیّد جمال الدین واعظ ، زبان گویای مردم آزاده و مشروطه طلب بود و با خطابه های آتشینی که بالای منبر در مسجد و مراکز اجتماعی آزادی خواهان ایراد می کرد رشتۀ وحدت و اتفاق آنان را در راه کسب آزادی و استقرار مشروطیت تشویق و به پایداری در برابر فشار استبداد ترغیب می کرد و سرانجام جان خود را بر سر آزادی طلبی و ثبات عقیده گذاشت و چند ماه پس از به توپ بستن مجلس به دست حاکم بروجرد در زندان کشته شد .