((وقتی خدایان متعدد بودند))

در زمان های گذشته و ناشناخته نبردی در عمق کهکشانها بین موجودات  شبیه به انسان در گرفت. باز ماندگن در جنگ به وسیله ی یک سفینه فضایی گریختند . چون به خصوصیات اخلاقی پیروزشدگان نبرد آگاه بودند ، تله ای برای آنان به کار گذاشتند . به این ترتیب در سیاره ای که برای وجود آنها مساعد نبود ، فرود آمدند . آنها زمین را که در مقایسه با سیاره خودشان قابل قبول بود ولی شرایط مساعدی برای آنها نداشت انتخاب کردند . برای سالیان متمادی در اتمفسر جدید آنها از ماسک های گاز برای تنفس و به منظور خو گرفتن به ترکیبات هوای زمین استفاده کردند . آنها به زیر زمین رفتند و شروع به ساختن تونل ها دور از ترس دشمنانشان که به تمام وسایل تکنیکی مجهز بودند کردند . به منظور فریب دشمنانشان در پنجمین سیاره منظومه شمسی ایستگاه های تکنیکی و فرستنده و گیرنده های متعددی قرار دادند . فاتحان ( پیروز شدگان ) این حقه را باور کرده و پنجمین سیاره ی منظومه شمسی را به وسیله یک انفجار عظیم توسط سلاح لیزری خود از بین بردند . قسمتی از ذرات آن کمربند سنگ های آسمانی را تشکیل می دهد . ( یک نگاه به نقشه منظومه شمسی نشان می دهد که شکافی غیر طبیعی به اندازه صد میلیارد مایل بین چهارمین و پنجمبن سیاره منظومه شمسی – مریخ و مشتری – قرار دارد . ولی این شکاف خالی نیست و صدها هزار قطعه سنگ در این شکاف وجود دارد .از زمانهای بسیار دور ، منجمان نتوانستند توضیح دهند چگونه ساره بین مریخ و مشتری منفجر شده است . ) فاتحین فکر کردند که شکست خورده ها از بین رفته اند و به همین دلیل آنها با سفینه های خود به سیاره خودشان بازگشتند . به دلیل انفجار پنجمین سیاره تعادل جازبه ای در منظومه شمسی به هم خورده و محور زمین چند درجه تغییر کرده است . مغلوب شدگان از سردابه های خود بیرون آمدند و شروع به خلق موجودات هشیاری روی زمین کردند . بوسیله دانش بیولوژی مولکولی خود انسان را به شکل خودشان خلق کردند . بازماندگان قدیمی و حالا فرمان روایان و خدایان ، فهمیدند که پیشرفت تکاملی تدریجی نوع بشر خیلی آهسته است . آنها کاملا می دانستند که موجودات خلق شده شبیه خدایان هستند ولی آنها پیشرفت سریع تری می خواستند . ( خدایان اقلب در از بین بردن کسانی که از قوانین بیولوژی اطاعت نمی کردند سریع بودند و در این کار هیچگونه احساس اخلاقی نداشتند .)این ها همگی نظریا ت یک دانشمند به نام دکتر برنارد جاکوبی بود که خلقت انسان را به دست موجودات فضای وخیالی سپرده است ووجود خداوند یکتا را منکر شده است.آیا این فردتا حالا از خود پرسیده بود که این موجودات را چه کسی خلق کرده است؟این سیارات را چه کسی خلق کرده است؟ چه کسی ستارگان را در فضا قرارداده است؟ مسلما پاسخ به این قسم سوالات بستگی به دید ایدئولوژیکی هر شخص دارد و در تمامی ادیان الهی به وضوع این پرسیده ها پاسخ داده شده است.حتی یک شخص ماتریالیستنیز در نهاد و درون خویش به عمق مطالب واقف است وتاسیر محیط  باعث کتمان ظاهری در ایشان می شود.در کلیدی مذهب ها به وجود وجودا تی دیگر غیر از ما اشاره شده استو مسلما تنها راه دانستن این موضوعات روجوع به کتب آسمانی می باشد.

((جکیس مونود)) متخصص بیولوژی مولکولی در کتابش به نام((شانس و احتیاج)) سه مرحله را که زندگی را ممکن ساخته است نام برد:

1-صورت گرفتن تر کیبات شیمیایی موجودات زنده روی زمین، نوکلئو تیدها و اسیدهای آمینه.

2-ترکیب این مواد که اولین ماکرو مولکول ها را قادر به تولید مثل نمود.

3- اطراف این ساختمان ها یک دستگاه ((تلئونو میک)) شکل گرفته، یک سیستم که در نوع خودش کامل است و به سلول کشیده می شود.

مونود آخرین مراحل بیلوژی ملکولی و ژنتیکی را خلاصه می کند.

یک میلیون سال پیش ترکیبات ساده ی کربن مانند متان وارد اتمسفر زمین شدند و بعد آمونیاک و آب تولید شد.از این  ترکیبات ساده مواد بساری درست شدند که شامل نو کلئوتیدها و اسیدهای آمنه هستند که باعث به وجود آوردن اولین سلول ودر نتیجه اولین نوع زندگی شدند.

در این جا باز هم به سو الاتی بر میخوریم: چه نیروی مواد را یرای حیات آماده کرده است؟  عناصری که باعث شدند حیات به وجود آید از کجا آمدند و هزاران سوال دیگر و جواب همه یاین ها در یک جمله خلا صه می شود:

(( و ان الله خلق السماوات و الارض ))