فلسفه درقرن نوزدهم و بیستم

          درقرن نوزدهم یک نوع فلسفۀ جدید سیاسی و اقتصادی به وجود آمد به نام فلسفۀ اشتراکی .عقیدۀ اشتراکی نیز تماس با وظایف دولت را دارد زیرا آن قسمت از کارهای اجتماعی را که باید دولت انجام دهد و آنچه را که نباید در آن دخالت نماید مشخص و معین میسازد. عقیدۀ سوسیالیستی به طوریکه ملاحظه کردیم در دوره ها قدیم اززمان افلاطون موجود بوده ولی از قرن نوزدهم به بعد در نتیجۀ ظهور کارل مارکس آلمانی صورت دیگری به خود گرفته.

منظور سوسیالیست الغای مالکیت است که بدین وسیله عدالت و مساوات بین افراد بر قرارگردد.

سوسیالیست ها می گویند اختلافات اجتماعی فعلی زائیدۀ عدم وجود عدالت کامل در نظامات اجتماعی است .

به نظر آنها فقط الغای مالکیت فردی کافی نیست بلکه باید تمام احتیاجات مادی جامعه را چه از لحاظ تولید و چه ازلحاظ و چه از حیث توزیع طوری در دست بگیرد که به کلی اثری ازکوشش و مساعی فرد باقی نگذارد ، آنها معتقدند که آزادی از راه دخالت دولت میسرمی شود .

4. سوسیالیست دسته جمعی : مهمترین انواع اشتراکی دو قسم است . یکی سوسیالیست دسته جمعی و دیگری کمونیسم یا در حقیقت مارکسیسم جدید، منظور از سوسیالیست دسته جمعی آنست که دولت بوسیلۀ الغای مالکیت های فردی بزرگ زراعتی و صنعتی وسائل تولید در دست بگیرد و فقط مالکیت های کوچک باقی بگذارد . یعنی مزرعه یک مالکی که شخصا ً در زمین خود زراعت می نماید و صنعتگری که خود درکارخانۀ که مالک است کار می کند در دست صاحبان آنها باقی بماند ولی کارل مارکس متعرض فرق مزبور نشده بلکه پیروان بعدی او این اصول را برای جلب رضایت خورده مالک در نظر گرفته اند . منظور سوسیالیست دسته جمعی مساوات در اختیار تمام افراد گذاردهشود دراین نوع حکومت مالکیت دولت جایگزین مالکیت فردی می شود ولی اموال استهلاکی به مالکیت خصوصی باقی  میماند .