مانشیوس : مانشیوس دویست سال بعد از کنفوسیوس قدم به عرصۀ وجود گذاشت و از آغاز زندگانی علمی خود شروع به زنده کردن و نشر فلسفه و تعلیمات کنفوسیوس نمود مانشیوس خود را ناظر و مراقب اعمال پادشاهان دانسته و سخت آنها را انتقاد می کرد و پادشاهان گفته های او را به کار می بستند . فلسفۀ مانشیوس از افکار آزادی طلبی سیراب و لبریز است . او تنها ملت را مظهر و سرچشمۀ قدرت و حکومت دانسته و به عقیده او اراده ملت و مشیت و اراده آسمانی سرچشمه میگیرد. او تعیین حقوق جانشینی پادشاه را از حقوق ملت می داند.

او ملت را به دو قسمت تقسیم کرده یک قسمت مردمانی هستند که به کارهای فکری و عقلی می پردازند و دستۀ دیگر به کارهای دستی و حرفه های بدنی مشغولند . دستۀ اول بایدعهده دار اداره امور مملکت و نظم جامعه شوند و دستۀدوم به امور فلاحت و تجارت و صنعت بپردازند .

بنابراین پایه و اصول حکومت درتعالیم فلاسفۀ چین کاملا ً بر عدالت و مهربانی گذارده شده وبه هیچ وجه اثری از فشار و استبداد در آن موجود نیست .