کارنئاد  Carneada 214- 129 پیش از میلاد

          کارنئاد در سیرن واقعه در افریقای شمالی به دنیا آمد و او که در اصل شکاک بود اولین نفر از فلاسفه ای بود که به شکست معقولیون در مساعی که برای یافتن یک معنای عقلی جهت ایمانهای مذهبی به کار می برند اعتراف نمود. در طی سالهای 159 وی به شروع رد تمام عقاید جزمی و به خصوص مذهب رواقی کرد و حتی اپیکوری ها را هم از این حمله بی نصیب نگذاشت . با آنکه شکاکان قبل آنان را از تعرض مصون گذاشته بودند و فرضیه بدیع وعمیقی دربارۀ نسبیت وضع نمود و در عین حال که مساعی رواقیون را برای سازش دادن مذهب عامه با عقاید فلسفی خود مورد حمله قرار می داد منکر جاودانی بودن خدایان و صفات مافوق انسانی آنان بوده همانطور که وحدت وجود و مذهب قدری و مشیت خدائی را هم رد می کرد . از تلقی کردن ارزشهای اخلاقی به عنوان مطلق امتناع ورزید . هرچند که لزوم یاد گرفتن راه و رسم صحیح زندگی را از راه ترکیب بصیرت و فکر تعیلم می داد . در اخلاق عملی وی اصول عقاید افلاطون را به صورت معتدل و عادی از هر عنصر مذهببی ماورأالطبیعه ای می آموخت و سومین آکادمی و یا آکادمی جدید را تأسیس کرد . با این همه فلسلفۀ او زیاد وجه مشترکی با فلسفۀ افلاطون ، موسس اصلی آکادمی ندارد.