جیوردانو برونو Giordano Bruno   1548 -1600 

          جیوردانو برونو شاعر ، درام نویس و فیلسوف کمتر نماینده توسععه علمی جدید به شمار می رود تا نماینده جوش و خروشی که از تصادم فلسفه اسکولاستیک با علوم طبیعی به وجود آمد شورو حرارت او نسبت به کشف نجومی کپرنیک باعث شد که او بتواند اداراکات فلسفی و جهانی خودرا بسط دهد . وی به منطق ارسطو منطقی که از Arsmagna رایمون لول الهام گرفته بود جانشین نمود و به جای سیستم بطلمیوس عقاید کپرنیک را راجع به دورانی اجرام سماوی پذیرفت و به دنیای محدود و بیحرکت قدما جهانی نامتناهی جانشین نمود که درتحول دائمی است و در حالیکه مسیحیت را رد می کرد خواستار یک مذهب طبیعت بود که از درک وحدت وجودی سرچشمه گرفته باشد جهان را به منزۀ آیئنۀ ناقص منعکس می شود . برونو متقاعد شده بود که فلسفۀ حقیقی با شعر و موسیقی یا نقاشی اختلافی ندارد چونکه هنرها ترجمان عقل یزدانی هستند .

          جیوردانوبرونو در همه عمر از روحی مضطرب در آزار بود و منازعات او با کاتولیکها کالوینیست ها ، لوتریها ، ریاضیون و فیزیکدانها به علت همین اضطراب روحی اش بود . در مدت پانزده سال ارژن به ونیز ، لبون ، پاریس ، آکسفورد ، ویتنبرگ، پراگ مسافرت کرد و در هر جا که میرفت نخست مورد ستایش قرار می گرفت و بعدا ً به سبب رفتار تحمل ناپذیرش منفور می گشت . مانند گابریول در عین حال ادیب و فیلسوف بود و اشعارتغزلی چندی – سرود که همه آنها سرشار از روحی حماسی بود و کمدیهای نسبتا ً جلفی نوشت که معرف عصر عجیب و غریب او بود .

در1952 اشتباه بازگشت به ایتالیا را مرتکب شد و توسط دستگاه تفتیش عقاید بازداشت گردید و چون از انکار عقاید خود امتناع ورزید به سال 1600 بر  روی کنده های آتش جان سپرد .