قطب الدین رازی (متوفی به سال 766)

          «محمدبن محمد بویهی» معروف به قطب الدین ، او را نسبت ، از آل بویه میشناختند .

          درقریۀ ورامین نزدیک ری تولد یافت، در علوم عقلی و نقلی یگانه روزگار بود .

          علامه حلی در سال 713 ، مقام علم و تحقیق و دقت او را درضمن اجازه ای تصدیق کرده است .

          پس از وفات «سلطان ابو سعید» و شهادت وزیر او«خواجه غیاث الدین» به شام رفت و درشام شیخ شهید «محمدبن برمکی» ازاو اجازه گرفته و او را در بسیاری علم و فضل ستوده است از کتب او «شرح شمسیه» در منطق « شرح مطالع» هم درمنطق و  «محاکمات » که تعلیقه ایست برشرح اشارات خواجه نصیرالدین طوسی درفلسفه بسیارمعروف است . به سال 766 در دمشق وفات یافت .