((پر پر،بشقاب پر))

در دهه 1950 افراط در موضوع بشقاب پرنده ها آن را به صورت مسخره آمیزی درآورد.

به ویژه به طور قابل ملاحظه ای با داستان های طولانی در مورد به اصطلاح واسطه هایی مانند کلا هبرداری به اسم ((جورج آدامسکی)) که مدعی شده بود بر یک سفینه ی  فضایی مافوق بشری سوار شده است ، این حالت تمسخر آمیز قوت گرفت. آدامسکی و امثالش، به دانشمندانی که به دنبال فرصتی بودند تا موضوع بشقاب پرنده ها را به باد تمسخر  بگیرند بهانه ی خوبی دادند.

مو ضوع فراموش شده ی بشقا ب پرنده ها با آغاز عصر فضا دوباره زنده شد، نهضت پرواز((اسپوتینگ)) در سال 1957 و سپس پرواز((یوری گا گا رین)) در  سال 1961.

در این جا برای عقیده مذبور، این تکیه گاه گیج کننده پی ریزی شد که احتمال دارد موجودات نیز  با سفینه هایی فضایی در کهکشان ها مسافرت کنند به علاوه در مدت دهه ی گذشته ، عقیده به حیات مافوق زمینی از نظر علمی مورد توجه قرار گرفته است، به طوری که نا آشنایان می اندیشند کسانی که زمانی وجود بشقاب پرنده ها را مسخره می کرده اند، هم اکنون مهر نهای تصدیق و تأ یید به ((بشقاب پرنده شناسی)) می زنند اگرچه در واقع این جزر و مد شروع به گردش کرده است،حرکت دانشمندان بسوی حیات مافوق زمینی به بررسی خیلی سخت گیرانه تر وقایع مربوط به بشقاب پرنده ها منجر شده است با این نتیجه که بسیاری از محبوب ترین موارد هم اکنون در حال سقوط هستند .

تا آنجا که به جهان دانش و دانشمندان معاصر مریوط می شود ، بشقاب پرنده هنوز چیزی خیالی بیش نیست و جهان علم و دانش هنوز مدارک علمی و مثبت و قانع کننده ای که بتوان به تحقیق وجود بشقاب پرنده ها را به هر نوع ممکن که فرض شد ثابت کند اعتقادی ندارند ، به همین مناسبت ایشان به طرفداران فکر و اندیشه توصیه می کنند فریب رویاها و خیال پردازی های آنها که می گویند بشقاب پرنده را دیده و حتی از آن عکس گرفته اند ، نخورند ، زیرا ، بسیاری از عواملی جوی انعکاس نور و تحولات دیگر فضایی ممکن است موجب بروز واکنش هایی بشود . فرض شود آن تصویر یا لکه یا شبه بشقاب پرنده بوده است . اگرچه غیر از این می بود پروژه های شصت ساله ی دانشمندان و کارشناسان هوانوردی می توانست جواب دقیق علمی و قانع کننده ای به این پرسش بدهد .