تاریخ سلاح یونانی

در دنیا جایی که فن آوری جدید جنگ افزار توسط بسیاری از ملل آنچنان به سرعت مورد استفاده قرار می گیرد که مشکل است تصور کنیم که روش ساختن سلاح به همان اندازه مخرب است که سلاح یونانی در گذر زمان تخریب کرده است . اما از دستورالعمل این نوع سلاح آنچنان به دقت محافظت میگردد که در ظرف فقط 50 سال از اختراع آن حتی مالکان اصلی آن ناپدید می شود در حالی که قرن هاست سلاحهای مرگبار مورد استفاده قرار می گیرد ( مانند پترولیوم و سولفور که استفاده از هردو از اولین روزهای میلاد مسیح متداول می باشد ) ، سلاح یونانی از قوی ترین و مخرب ترین سلاحهاست . این سلاح شباهت بسیار زیادی به ناپالم پیشرفته خود ما  که ارتباطات را نابود ساخته و آب به تنهایی نمیتواند شعله های آن را خاموش کند ،دارد.

اصطلاح آتش یونانی را تا زمان جنگ صلیبی اروپاییان به ترکیبی خاص نسبت می دادند . تعدادی از نامهای اصلی آن با عنوان سلاح مایع ، سلاح دریایی ، سلاح مصنوعی یا سلاح رومی شناخته می شود . این اصطلاح به احتمال زیاد مبنی بر این واقعیت است که مسلمانان ( یعنی کسا نیکه سلاح عموما علیه آنان به کار گرفته می شد )  معتقد بودند که امپراطوری رم شرقی رومی است نه یونانی .

اعتقاد بر این است که سلاح یونانی در قرن هفتم (673 بعد از میلاد ) توسط مهندس سوری به نام کالینی کوس(کالینی کاس) اختراع شده است . این سلاح اولین بار توسط نیروی دریایی بیزانس به کار گرفته شد و رایج ترین روش استفاده از آن به این صورت بود که مواد آن را از طریق لوله ی بزرگ برنزی به سمت کشتی های دشمن می پاشیدند . معمولا این مواد در مخزن هایی که در معرض گرما قرار گرفته بودند ذخیره می شوند وتوسط نوعی پمپ انجام می گرفت و افرادی که مسئول انجام این کار بودن در پشت سپرهای آهن پنهان می شودند.

امپراطوری رم شرقی گهگاه و از قرار معلوم بدون ترس از اینکه این ترکیب سری ممکن است به دشمن بیفتد،از آن استفاده می کردند. این موضوع احتما لا قا بل توجیه بود.استفاده از سلاح  یونانی درسطحی وسیع تا حدودی  باعث از بین رفتن امپراطوری رم شرقی و همچنین از بین رفتن تنها نوع بفرد شد.

با این وجود در حا دثه مشهور از استفاده از این نوع سلاح در بیزانس وجوددارد. درسال 678 آنان به کلی نا وگان مسلمان را از میان بردند. ( اعتقاد بر این است که بیش از30000 از میا ن رفتند) و همچنین در سال      718-717 هنگامیکه خلیفه سلیمان

( (caliph Suleimanبه کانستینتوپل (constamtinople) حمله کرد، بیشتر ناوگان مسلما نان یکبار دیگر توسط سلاح یونانی ویران شد و در نهایت ((خلیف)) مجبور شد، فرار کند و عملا هیچ مدرکی مبنی براستفاده از این نوع سلاح توسط امپراطوری رم شرقی بعد ازاین تاریخ موجود نیست. عقیده عموم بر این است که( تا حدودی در نتیجه  عملیات ناوگان امپراطوری رم شرقی بعد از این تا ریخ) طی همین عصر بود که رازآتش یونانی از میان رفت.

گر چه تصورات بسیاری را جع به آماده کردن سلاح یونانی موجود بوده است، اما تا کنون هیچ کس نتوانسته بار دیگر با موفقیت این ترکیب را بسازد. نزدیکترین  تاریخ اعلام شده  درباره ارتشهای عربی بود که عاقبت توانستند ترکیبی از این نوع سلاح را بسازند (عقاید راجع به این موضوع متفاوت است، هنگامیکه این موضوع رخ داد، قاعدتا باید زمانی بین اواسط قرن هفتم و اوایل قرن دهم باشد)اما فرمول آن دقیق نبودودر مقایسه با ماده اختراع شد. توسط امپراطوری رم شرقی نسبتا ضعیف هم بود، اما این موضوع باعث نشد که آنان ازساختن چنین مرگبارترین  سلاحها در آن عصر صرفنظر کنند. عربها ابن سلاح را بیشتر از امپراطوری رم شرقی بکار می بردند. آنان از لوله های برنجی داخل کشتی ها و روی دیوارهای دژ استفاده  می کردند. آنان همچنین شیشه های کوچک را پر از مواد منفجره می کردند و آنها را با دست به طرف دشمنانشان پرتاب می کرند. از تیرها و نیزه ها برای حمل این مواد به سمت  زمینهای  جنگی استفاده می کردند. و موتورهای غول پیکر جنگی را برای پرتاب مقادیرزیادی مواد منفنجره به سمت دیوارهای دژ بکار می بردند.

لردجوین ویل(  (join villeنجیب زاده فرانسوی قرن سیزدهم در خاطرات خود از مشاهداتش راجع به سلاح یونانی طی جنگهای صلیبی قرن هفتم اشاره می کند:

این اتفاق یک شب در حالیکه ما داشتیم روی برجها ی لاک پشتی نگهبانی می دادیم، رخ  داد. این برجها روبردی ما روی موتوری که پرونل نامیده می شد، قرار داشت و مو تور را پر از آتش می کردند. هنگامیکه شوالیه لرد والتر کریل (cureil)که  همراه ما بود و شاهد آن بود، اینچنین به ما گفت: آقایان، ما در معرض بزرگترین خطر که تا کنون بوده ا یم ، هستیم زیرا اگر آنان آتش خود را به سمت برج و پناهگاههای ما نشانه بگیرد، می سوزیم وا از بین می رویم و اگر دوباره از دفاعی که به عهده ما گذاشته شده، دست بکشیم ما را دور می اندازند. بنا براین هیچکس نمی تواند ما را از این خطر حفظ کند  مگر خداوند یکتا. بنابر این به عقیده و توصیه من هر زمان که آنان به سمت ما آ تش گشودند به زانو می افتیم وا از خدا می خواهیم تا ما را از این خطر نجات دهد. بنابر این به محض اینکه آنان اولین تیر را به سمت ما پرتاب کند،  به زانو می افتیم زیرا او به ما آموخته است و اولین تیرشان از میان دو برج مگذرد و درست در پیشانی ما، جایی که آنان  خود بالا گرفته اند،می نشانند. مردان جنگی ما همه آماده جنگند و به دلیل دو((پفت ها وسی))که پادشاه ساخته، عربها نخواهند توانست آنها را هدف قرار دهند و مستقیم به سمت ابرها شلیک  می کنند و زوبین های آتشین آنان در ست به نوک ابر ها اسابت می کند. این نمونه، مدلی از سلاح یونانی است: این سلاح به پهنای بشکه سرکه و پشت سرش آتشی کشیده می شد که شدت پیدا می کرد و به اندازه نیزه بزرگی بود. و هنگام آوردن صدای مهیبی را ایجاد می کرد همانند رعدی که از آسمان   ساطع می گردد و مانند اژدهایی که در هوا به پرواز در آورده است... به دلیل وسعت آتش و درخشش نوری که از آسمان ساطع می شد خیابان نور روشنی را می پرا کند که شخص می توانست سر تا سر اردوگاه را مانند روز روشن ببیند. آنان سه مرتبه در شب این آتش را به سمت ما پرتاب می کردند و چهار بار آن را از کمان شلیک می کردند.

غیر از خطرات جسمی این نوع سلاح ، استفاده از آن اعتقاد ما را راجع به قدرت آن به عنوان اسلحه رومی معتقد می گرداند. وحشت تماشای مرگ دوستانتان هنگام سوختن فا جعه ای خرد کننده ای برای بسیاری از سربا زان بود. بسیاری از مردان به جای رو به رو شدن با آتش به راحتی پستهای خود را رها کرده و فرار می کردند و با این وجود همان اندازه که سلاح یونانی می توانست ویرانگر باشد ، روشهای دیگر نبرد نیز وجود داشت مثل آب که برای خاموش کردن آتش تقریبا بی تا ثیر بود و روشهای عمومی دیگر مثل شن، سرکه و ادرار.