بطوریکه گفته ایم ، فرضیۀ کالوریک دیگر قابل قبول نبود ـ بتدریج دانشمندان فیزیک متوجه شدند که گرما و کار دو صورت قابل تبدیل به یکدیگر می باشند ـ لازمست که از سه دانشمند بزرگ سادکارنو «فرانسوی» روبرمایر «آلمانی» ژول «انگلیسی» که در این باره کوشیدند نام بریم .

   درسال 1820 کارنو باعدول از نظریۀ خود که در فوق اشاره نمودیم در رساله معروفی تحت عنوان « اندیشه هائی دربارۀ قدر محرکه آتش و وسائل مخصوص برای استفاده از آن » چنین اظهار نمود:

   « گرما چیزی جز نیروی محرکه تغییر شکل یافته نیست « منظور از نیروی محرکه در این جا همان کار است ـ هرجا که کار یاز بین رفته باشد، همزمان با آن گرما پدید می آید گرمای حاصله دقیقا ًبا کار از بین رفته ، متناسب است .برعکس هرجا که گرما از بین رفته باشد کار ایجاد می شود .»

   سادی کارنوبا طریقه ای که در جائی از آن یاد ننموده معادل مکانیکی کیلوکالری را 370 کیلوگرام متر پیشنهاد کرده است ـ این عدد با معادل مکانیکی کیلو کالری که امروزه مورد قبول است(kgm  428 ) چندان دور نیست .

   پیش ازکارنو دانشمند آلمانی روبرمایر (1878 -1814 ) بطور واضح برابری کار و گرما راتوضیح داده و برای معادل مکانیکی کیلو کالری 365 کیلوگرام متر را اعلام داشت .

   از این پس علمای فرانسه ، دانمارک و انگلستان برای تعیین دقیق معادل میکانیکی کالری کوشش نمودندو بالاخره دانشمند انگلیسی  ژول (1889- 1818) با آزمایش های تاریخی خودکه از سال 1840 آغاز نمود معادل میکانیکی کیلوکالری را 8/428 ، 1/439 و 1/432 کیلوگرام متر نتیجه گرفت .

   پس از این دوره روشهای تازه برای تعیین دقیق J « معادل مکانیکی » بکار رفت که نتیجۀ حاصل از کلیه آزمایشها کاملا ً با هم متوافق می باشد .