کارنو، نشان داد که تولید کاردر ماشین بخار مستلزم وجود منبع گرم (دیگ بخار) و منبع سرد (چگالنده) است و در طول مسیر بخار مقداری از حرارت منبع گرم به منبع سرد منتقل می گردد و تا درجه حرارت عامل تبدیل (بخار آب) تنزل ننماید امکان انجام کار نیست همچنین اعلام نمود که از راندمان ماشین بخار به هیچ وجه به جنس عامل تبدیل بستگی ندارد و می توان مثلا ً به جای بخار آب مایع دیگری رابه عنوان عامل تبدیل بکار برد .

   همچنین کارنو خاطر نشان نمود که نمی توان مقدار معینی گرما را تماما ًبکار تبدیل نمود چه در طی این تبدیل مقداری گرما بصورت های مختلف تلف می شود .

   بعد کلاپیرون (1864 – 1799 ) اهمیت و وسعت نظریه کارنو را توضیح داد بالاخره دانشمند آلمانی کلوزیوس (1864-1899) در سال 1863 در کتاب خود به نام  (فرضیه مکانیکی گرما ) احساس اصل دوم ترمودینامیک را که امروز بنام کارنو – کلوزیس معروف است بنا نمود و نشان داد که این اصل کاملا ً با اصل اول (اصل بقاء انرژی) متوافق می باشد . 

   تا این جا متوجه شده ایم که تمام صورانرژی می توانند به گرما تبدیل شوند برعکس امکان پذیر نیست بطور کامل انرژی گرمائی را به نوع دیگری از انرژی تبدیل کنیم  بنابراین انرژی حرارتی آخرین جمله تبدیلات انرژیتیک است به عبارت دیگر حرکت دائمی بدون کسب انرژی از محیط خارج امکان پذیر نیست .

   برای روشن شدن این موضوع آونگی را  در نظر می گیریم آونگ را از حال تعادل منحرف و سپس آزاد می نمائیم اگر برای حذف مقاومت هوا ، این آزمایش را در خلاء انجام دهیم ، باز هم پس از مدتی متوقف می شود زیرا در نتیجه اصطکاک محور تعلیق تدریجا ً انرژی میکانیکی به انرژی گرمائی تبدیل شده که در اثر تشعشع تلف می شود . اگر به کمک دستگاه مناسبی به تدریج از انرژی گرمائی حاصل برای جبران نقصان انرژی میکانیکی استفاده کنیم ، بطوریکه گفته شد جبران کامل نقصان این انرژی به کمک انرژی گرمائی امکان پذیر نبوده و بالنتیجه گلوله آونگ حرکت جاویدان نخواهد داشت .

   خلاصه هر چند انرژی فناناپذیر است و مقدار آن در تبدلات مختلف ثابت میماند ولی از کیفیت بالضروره تنزل حاصل نموده و از مقدار قابل استفاده آن کسر می شود و به عبارت دیگر (تنزل رتبه حاصل میابد .)