|
اجتماعی -
قانون اساسی دردوران پهلوی
|
|
شنبه ، 14 آذر 1388 ، 10:08 |
«صورت قسم نامه» « ما اشخاصی که در ذیل امضاء کرده ایم خداوند را به شهادت می طلبیم و به قرآن قسم یاد می کنیم مادام که حقوق مجلس و مجلسیان مطابق این نظامنامه محفوظ و مجری است تکالیفی را که به ما رجوع شده است مهما ً اماکن با کمال راستی و درستی و جدوجهد انجام بدهیم و نسبت به اعلیحضرت شاهنشاه متبوع عادل مفخم خودمان صدیق و راستگو باشیم و به اساس سلطنت و حقوق ملت خیانت ننمائیم و هیچ منظوری نداشته باشیم جز فوائد و مصالح دولت ایران. اصل دوزادهم ـ به هیچ عنوان و به هیچ دست آویز کسی بدون اطلاع و تصویب مجلس شورای ملی حق ندارد متعرض اعضای آن بشود اگر احیانا ً یکی از اعضا علنا ً مرتکب اشتباه جنجه و جنایتی شود و در حسن ارتکاب جنایت دستگیر گردد باز باید اجرای سیاست درباره ی او به استحضار مجلس باشد. اصل سیزدهم ـ مذاکرات مجلس شورای ملی از برای آنکه نتیجه ی آنها به موقع اجرا گذارده تواند شد باید علنی باشد روزنامه نویس تماشاچی مطابق نظامنامه ی داخلی مجلس حق حضور و استماع دارند بدون این که حق نطق داشته باشند تمام مذاکرات مجلس را روزنامجات می توانند به طبع برسانند تحریف و تغییر معنی تا عامه ناس از مباحث مذاکره و تفصیل گزارشات مطلع شوند . هرکس صلاح اندیشی در نظر داشته باشد در روزنامه ی عمومی برنگارد تا هیچ امور در پرده و بر هیچکس مستور نماند لهذا عموم روزنامجات مادامی که مندرجات آنها مخل اصلی اصول اساسیه دولت و ملت نباشند مجاز و مختار که مطالب عقیده ی عام المنفعه را همچنان مذاکرات مجلس و صلاح اندیشی خلق را برآن مذاکرات به طبع رسانیده و منتشر نمایند و اگر کسی در روزنامجات و مطبوعات بر خلاف آنچه ذکر شد و به اغراض شخصی چیزی طبع نماید یا تهمت و افترا بزند قانونا ً مورد استنطاق و محاکمه و مجازات خواهد شد . اصل چهاردهم ـ مجلس شورای ملی به موجب نظامنامه ی علیحده موسوم به نظامنامه ی داخلی امور شخصی خود را از قبیل رئیس و منشیان و سایر اجزا ئ ترتیب مذاکرات و شعب و غیره منظم و مرتب خواهد کرد .
|